گفتگو با محمد عبدیاردیوانی مسوول مخابرات بندر دیوان

گفتگویی که در زیر آمده توسط جوان خوش ذوق و علاقمند به روستا، شهاب احمدیان انجام شده و در وبلاگ خودش منتشر کرده است. نظر به اهمیت کار مخابرات ((دیوان نیوز )) پس از هماهنگی با مدیر وبلاگ آنرا مجددا در دیوان نیوز درج کرده است.

محمد عبدیار دیوانی از زحمتکشان روستاست و بطور بسیار دلسوزانه مشکلات مردم را در حوزه مخابرات پیگیری میکند.دیوان بر خود میبالد که چنین فرزندانی دارد که چنین به مردم خدمت میکنند.قطعا  این مصاحبه برای مردم اهمیت دارد.در صورت امکان خوانندگان محترم نظر خود را نسبت به این مصاحبه در سایت بنویسند.

زمان و نحوه ی استخدام :

در سال ۱۳۷۰ بود که آقای احمد گشه اومد پیشم و بهم این پیشنهاد رو داد که از طرف مخابرات قراره استخدام بشم منم با اینکه پام شکسته بود و تو گچ بود این پیشنهاد رو قبول کردم ” البته نمیدونم که از طرف چه کسی به مخابرات شهرستان سفارش شده بودم ” خلاصه من با مدرک دیپلم در مخابرات روستای دیوان مشغول به کار شدم . البته اینو بگم که شروع به کار مخابرات روستای دیوان و استخدام من تقریبا یکیه و فقط حدود پنج ماه آقای محمد شمسایی متصدی امور مخابرات روستا بودن و از اون زمان تاکنون در این جا مشغول به کار هستم.

زمان و  مراحل تکمیل خدمات مخابرات روستا :

در ابتدا که حدود ۵ سال در مخابرات قدیم مشغول به کار بودم و از اواخر سال ۱۳۷۵ مخابرات روستای دیوان به ساختمان جدید نقل مکان کرد . در اون زمان مشکلات و سختی های زیادی تو کار ما وجود داشت که مهم ترین و دردسرسازترین مسئله ، تماس های خارج از کشور بود که یه جورایی آسایس رو از ماگرفته بود ” مثلا اگه وقت اداری از ساعت هفت شروع می شد ما مجبور بودیم که از ساعت ۶ در محل حاضر باشیم و از اون جایی که تماس های خارج از کشور از طریق بی سیم ممکن بود ” باید ساعت ۶ با تهران تماس میگرفتیم و بهشون اعلام می کردیم که ساعت ۸ قصد تماس با فلان شماره رو داریم و باید قبل از اون موعد متقاضی تماس در محل حضور پیدا می کرد و به محض تماس گرفتن از طرف بندرلنگه ( تماس با بی سیم و از طریق تهران – بندرلنگه – دیوان انجام می شد) تماس برقرار می شد و متقاضی می توانست صحبت کند . در بعضی مواقع احتمال داشت که حتی تا ساعت ۲ بعد از ظهر جهت برقراری تماس منتظر می ماندیم و اگر کسی قصد داشت بعد از ظهر تماس داشته باشد حتی ممکن بود تا ساعت ۱۲ شب منتظر باشیم .

بهره برداری از خطوط تلفن ثابت:

در سال ۱۳۷۰ مراحل راه اندازی خطوط ثابت شروع شد و بالاخره در سال ۱۳۷۹ خطوط تلفن ثابت روستای دیوان به بهره برداری رسید و در خرداد سال ۱۳۷۹ یک مرکز ۲۵۶ شماره ای به روستای دیوان اختصاص یافت که پس گذشت مدتی ابن مرکز به ۵۱۲ شماره و سپس به ۱۰۲۴ شماره ای تبدیل شد که حدود ۵۰۰ شماره از این مرکز به مشترکین واگذار شده است و دلیل عدم واگذاری شماره های بیشتر نبود پست می باشد .

پست بانک:

همان طور که می دونید اینجا خدمات پست بانک هم انجام میشه که در واقع میتونه کمک خوبی به مردم روستای دیوان به حساب بیاد ، اما از وقتی که این باجه در واقع بین مخابرات و پست بانک تقسیم شده یه سری مسائل و مشکلات پیش اومده که مثلا زمانی که تجهیزات نیاز به تعمیر دارن بین مخابرات و پست بانک پاسکاری داده میشه و اینجاست که واقعا برای ما دردسرهایی رو به دنبال داشته .

تلفن همراه روستاییwll-:

باید بگم که هر روستایی که مرکز داشته باشه ( تلفن ثابت) نمیتونه از خدمات تلفن همراه روستایی استفاده کنه ، اما با پیگیری هایی که شورای روستا آقای غلام دیوان زاده انجام داد بالاخره تونست که این امتیاز رو برای روستای دیوان بدست بیاره ، که البته باید بگم تلفن همراه روستایی نتونست عملکرد موفقی رو داشته باشه ومرتب دچار اختلالات و مشکلاتی میشه که یه جورایی میشه گفت زیاد مورد پسند مردم واقع نشده.

آنتن همراه اول:

تقریبا همه چیز برای راه اندازی آنتن همراه اول از قبیل بی تی اس ، تراک و همه ی تجهیزات آماده شده و تنها چیزی که باقی مونده کندن چاه ارت در اطراف دکل هست که کابل ارت یا همون کابل اتصال به زمین تو اون چاه که البته عمق ۶۰ سانتی داره ،  قرار داده میشه که در حین رعد وبرق مورد استفاده قرار می گیره . در این زمینه هم شورای روستا پیگیری های لازم رو انجام میده و ان شاء الله به زودی شاهد راه اندازی آنتن همراه اول خواهیم بود .

اینترنت پرسرعت یا ADSL

طی صحبتی که با آقای رئیس داشتم، گفتند که بعد از روستاهای بستانه و کنخ اولویت ما روستاهای دیوان و مغویه هستند ، و باید بگم که از نظر سخت افزار ما مشکلی نداریم و فقط باید راه اندازی بشه.

گله از مسئولین روستایی و شهری:

گله ای که از مسئولین شهری دارم اینه که جهت ترمیم تجهیزات مخابرات و تعمیر لوازم سهل انگاری نکنند و مجدانه پیگیر مسئله باشند.

تا الان بجز یک دستگاه آبسردکن درخواستی از مسئولین روستا نداشتم که شورای روستا این درخواست منو فراهم کردند.

گله از مشترکین:

توجه نکردن مردم عزیز به کابل های تلفن خیلی دردسرساز شده و خیلی وقت ها بنده رو در حال تعویض کابل های قطع شده توسط ماشن ها مشاهده میکنید .

گله ی دیگه ای که از مشترکین عزیز دارم اینه که باجود اینکه علم و تکنولوژی پیشرفت کرده اما مردم هنوز هم وابستگی زیادی به قبض های تلفن نشون میدن و یک دوره که قبص صادر نشد و ازطریق پیامک مبالغ به مشترکین اعلام شد مردم اعتراض زیادی کردن و مخابرات مجبور شد دوباره به صدور قبض بپردازه که همون طور که می دونید پخش کردن قبض ها کار مشکلی هست و در مرحله ی بعد نحوه ی واریز قبوض هست که درحال حاضر روش های زیادی وجود داره اما متاسفانه کسی از اون روش های ساده و سریع استفاده نمی کنه و همه میخوان حضوری قبوض خودشون رو پرداخت کنن . بدیهیه که پرداخت قبوض از طریق تلفن بانک ، همراه بانک و خودپرداز برای همه میتونه راحت تر باشه.

گفتگو : توسط شهاب احمدیان