اهالی دیوان و آب شیرین لوله کشی
حدود یک دهه از آب رسانی به روستای دیوان می گذرد، در این یک دهه هر خانوار دیوانی فراز و نشیبی را در این زمینه تجربه کرده است. در ابتدا آب شور به شریان های لوله کشی دیوان همانند سایر روستاهای مجاور تزریق گردید و اهالی به اندازه نیاز از آن بهره می بردند. پس از آن با پیگیری های مسئولین روستا،آب شور جای خود را به آب شیرین داد و باعث خوشحالی اهالی گردید. اما تنها نکته منفی این کار هزینه بالای مترمکعب آب مصرفی بود. اهالی به دلیل هزینه های بالا جانب انصاف و اقتصاد خانواده خود را رعایت نموده و به اندازه نیاز از آن استفاده می کردند. با توجه به قطعی های آب در آن زمان، رضایتمندی نسبی در این زمینه ایجاد شده بود و تمام اهالی از این نعمت الهی استفاده می کردند و حتی تعدادی از خانواده ها چاه های آب شور درون منزل خود را پر نموده و خود را از آن بی نیاز دیدند. مسئولین و اهالی روستا در آن زمان پیگیری های لازم را جهت تعیین نرخ دولتی برای آب مصرفی روستا نمودند و پس از چندین ماه این امر مهم اتفاق افتاد. آنجا بود که تعدادی از خانواده ها، انصاف را کنار گذاشته و تا سرحد امکان از این نعمت استفاده نمودند و باعث کمبود آب در روستا شدند. تقریبا یک سوم از کل جمعیت روستا اصلا با این آب شیرین ارزان شده بیگانه اند. و زمانیکه علت را جویا می شوند. اختلاف ارتفاع از سطح منبع مطرح می گردد. چرا در زمان آب شور و آب شیرین به نرخ آزاد این موضوع مطرح نبود و به همه خانواده ها آب می رسید آیا اکنون آن منازل در ارتفاع بالاتری قرار گرفته اند یا در آن زمان هم همین ارتفاع را داشته اند. درست! این موضوع هم قبول! چرا مشکل حل نمی شود آیا نمی توان با نصب چند پمپ در مکان های مشخص، فشار آب را بالا برد و به آن خانواده ها آب رساند. با یک بررسی ساده و با هزینه ای کمتر از ده میلیون تومان می توان به جمعیتی بالغ بر ۳۰۰ نفر آب رساند. حال اگر آن انسانها به دلیل گرفتاریهای روزمره و عدم آگاهی این حق را از مسئولین مطالبه نمی کنند، چرا مسئولین پس از چند سال با این مشکل کنار آمده اند و خود را در مقابل آن مسئول نمی دانند. به جاست که ما اهالی دیوان با کمک یکدیگر – چه کسانی که مشکل آب آنها کمبود آب در منبع و چه کسانی که مشکلات آنها همیشگی است – دست در دست یکدیگر دهیم و بر این مشکل غلبه کنیم. چون در این زمان است که وقتیکه ما به مشکلی بر می خوریم، اهالی دیگر با مشکلات ما همدردی نموده و جهت رفع آن قدم بر می دارند. این موضوع مربوط به خانواده هایی بود که اصلا به آب لوله کشی دسترسی ندارند و از آن پروژه فقط لوله های بدون آب نسیبشان شده است. نکته قابل تعمل دیگر اتصال آب در دوره های طولانی حدود یک ماه برای دیگر خانوارها می باشد، بصورت استاندارد مصرف روزانه هر فرد -شستشو وشرب – در طول شبانه روز ۲۵۰ لیتر می باشد و یک خانواده چهار نفره در یک شبانه روز نیاز به مصرفی حدود یک متر مکعب یا هزار لیتر دارد. و اگر اهالی بخواهند برای مصرف یک روزه آب ذخیره نمایند با توجه به جمعیت بیش از ۲۰۰۰ نفری دیوان، ۵۰۰ متر مکعب آب لازم دارند و با قطعی آب در اکثر روزها، بایستی منبعی به اندازه زمین فوتبال به عمق سه متر داشته باشند تا همیشه آب داشته باشند. پس به جاست با منبع موجود آب و کم آبی منطقه ما در ابتدا همه شهروندان در مصرف آب صرفه جویی نمایند و مسئولین سعی داشته باشند جریان آب همیشه برای روستا برقرار باشد تا همگی با خیالی آرام و روانی آسوده در کنار یکدیگر زندگی کنیم. یک نکته قابل ذکر و البته در ابتدا بصورت مخفی، به جاست که مسئولین آب و فاضلاب روستایی کنتورهای آب همه مشترکین را بررسی و به مشترکینی که بیش از میانگین خانواده ها آب مصرف می کنند تذکر دهند تا دیگر همشهریان و مشترکین بتوانند از این نعمت خدادادی استفاده نمایند. به امید روزی که همگی در مقابل یکدیگر مسئول باشیم و مشکل دیگران را مشکل خود بنامیم و جهت رفع آن بصورت دسته جمعی گام برداریم و برادرانه کنار یکدیگر در صلح و صفا زندگی کنیم.
نوشته شده توسط ناصر دیوانی پور در چهارشنبه, ۲۱ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۱:۳۲ ب.ظ
سلام …. همه روستاهایی که لوله کشی دارند به هیچ وجه مشکل اب ندارند و اب با فشار قوی دارند و اگر هنگام ورود به دیوان روی جاده اصلی به پشت بام خانه ها نگاه کنیم مشکل اب هویداست چون رو هر خانه دوتا بشکه اب وجود داره و هیچ جا با وجود لوله کشی این مشکلات ندارند. (متاسفام برای مسولین که فقط شعار بلدن و ظاهر سازی می کنند و متاسفم برای کسانی که مسئول بی عرضه هستند و عضو شورا هستند و به این اشخاص باید گفت «خائن» و در حال خیانت به روستا هستند با خدمت نکردن به روستا !!! چون مجال و خدمت ازاشخاص متفکر و خیرخواه گرفتن به نفع اشخاصی که دارند ریشه و نام دیوان را می خشکونند…بترسید از روزی که جلو الله جواب تمام کارهایتان باید بدید …
جالبه کنار آب نشستیم ولی تشنه لبانیم