سخنی با دانشجویان
سخنی با دانشجویان عزیز دیوان
یوسف دیوانی
امروز همگان واقفند که زیبایی فرهنگ و آداب و رسوم هر جامعه ای ، به تنوع و تکثر آنست. فرهنگ یکدست و یکنواخت ، فاقد جذابیت است. دیوان ما هم با توجه به سابقه خودش، دارای خرده فرهنگهاییست . مقصودم از خرده فرهنگ همان رسم و رسومات : عروسی ها، اعیاد ، ضرب المثل ها و غیره است. اما در این میان نقش افراد فرهنگی ، خصوصا دانشجویان چیست؟ ما در دیوان ضرب المثل های بسیار شیرینی به لهجه ی دیوانی داریم که به مرور زمان از یادها می روند و به عبارت دیگر در حال فراموشی است و کمتر از زبان جوانان می شنویم واژه ها و تکیه کلامهای جوانان تغییر کرده و عبارات دیگر جای آن را گرفته اند. به عنوان یک کار تحقیق توصیه میکنم دانشجویی با سلیقه و هنر خود ، این ضرب المثل را دنبال یا کتابچه ای را تدوین و یا تایپ نماید. یا دانشجوی دیگری کیله لغات و واژه های کاربرد دیوانی را جمع آوی کند بصورت یک فرهنگ کوچک ویا ابتدایا بصورت یک جزوه در آورد. در زمینه مشاغل دیوان که عمده ترین آن صیادیست ، می توان اصطلاحات صیادی را جمع آوری کرد و برای آیندگان نگهداری نمود. در دیوان ما قبلا ((ببا))یا ((حامله)) وسیله ای رایج ماهیگیری بود. اما متاسفانه شاید حتی عکس و تصویر این وسیله هم کمیاب باشد.. لازم است این وسیله و کارکردش توصیف شود. خلاصه اینکه ما همگی موظفیم خرده فرهنگها ، مراسم،بازی های قدیمی که تفریح نسل گذشته بوده را روی کاغذ بیاوریم زیرا ما در قبال نسل بعد مسوولیم! به جوانا خصوصا قشر دانشجو توصیه ای دارم که از نیای مجازی بهره های بهینه ببرند و از اینترنت فقط به سرگرمی های آن بسنده نکنند.
نوشته شده توسط ناصر دیوانی پور در پنج شنبه, ۰۱ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۳:۰۸ ب.ظ
